Forrest C. Helvie “The Fall of the House of Usher”: Poe’s Perverted Perspective on the Maimed King”

Summary

The themes of medieval literature had a profound effect on the works that would follow in later generations regardless of the writer’s recognition of this influence, and one can see the way Poe leaves traces of the popular medieval motif of the “Maimed King” in his short story, “The Fall of the House of Usher.” This thematic device, which predates the medieval period, gained prominence in the tales of King Arthur and the Grail Quest. Although there is no clear indication that Poe intentionally set out to create a gothic rendition of this traditional theme, that does not discount the possibility of “Usher” having been conditioned in some respect by this medieval notion. Through implementing a close reading of the story and comparing it to a framework of this conception of the “Maimed King,” this paper points out a number of striking similarities between the two, as well as demonstrates the far-reaching influence of medievalism in one of nineteenth-century America’s preeminent fiction writers, Edgar Allan Poe.

Resumen

Los temas de la literatura medieval se muestran efectivos en las obras de autores de las generaciones posteriores, más allá de que el escritor reconozca esta influencia o no. Esto se puede ver en la manera en que Poe rastrea el motivo medieval popular del “rey pescador” en su cuento “La caída de la casa de Usher”. Este motivo temático, que antecede al período medieval, ganó en prominencia en los relatos del Rey Arturo y el Santo Grial. A pesar de que no hay ninguna indicación clara de que Poe quisiera crear una versión gótica de este tema tradicional, esto no excluye la posibilidad de que “Usher” haya estado condicionado por esta noción medieval. A través de una lectura atenta del cuento, y la comparación con una estructura de esta concepción del “Rey pescador”, este artículo señala una cantidad de similitudes asombrosas entre las dos historias, así como demuestra la extensa influencia del Medievalismo en uno de los autores más importantes del siglo 19 norteamericano, Edgar Allan Poe.

Una nova aportació a la revista de literatura comparada 452ºF. Signada i amb data (encara que no se de qui és la lletra).

Ekarpen berri bat 452ºF literatura konparatu aldizkarirako. Sinatua ta datakin ( hori bai, eztakit zeinena den letra)

Webgunea martxan dago, oraindik mila gauza dauzka konpontzeko, baina pixkanaka pixkanaka joango naiz, edozein gomendio ongi etorria izango da. Ahhh…bai komentariorik jartzeko aukerarik ezdago … Laster konponduko dut.

09//03//17

Argazkien itxurari maketazioa jarri diot, marku txuriakin/gaz oraingoz nahiko. Orainarteko argazkiak pixkat arraro geratuko dira ez bait dute zabalera osoa erabiltzen. Post berriekin zuzenduko dot, aurrekoak dauden bezala utziko ditut.

Orrialdeztapenetan ( paginazioan ¿?¿) plugin jator pare bat ikusi ditut, WP Digg Style Pagination edo Paginator ea zer moduz dauden.

09//03//18

Horrela ikusten da webgunea IEn. IEk ez ditu CSS-ko komentarioak, komenario bezala hartzen , ta horrelakoak gertatzen dira. Nahi ta pixkat arraro ikusi arazo larriena IE-n JSko errore bat da. Batek daki zer izango den errore hori.

Orrialdeztapenetan azkenean WP Digg Style Pagination erabili dut. JSa pixkat aldatu dut, ta CSSakin gustora geratu naiz.

CSStako komentarioak zuzendu ta gero hobeto ikusten da baina paddingakin arazoak daude, IEk beste era batetara interpretatzen ditu (puto microsoft). Diseinatzaileei fabore bat egin nahi eskero jeitsi ta erabili FIREFOX , ta gainera euskaraz.

Komentarioen blokea maketatu behar da, ta maketatu ta gero tamainaren arazoa begiratu behar dut. Momentuz maketatu egingo dut, gerokoak gero.

09//03//19

Komentarioak sartzeko blokea maketatuta dago, baina komentarioak aurkezten direnean oraindik ez. Tamainaren arazoa konponduta dago. Lauki honen ertzak borobildu nahi nituzke.

Goiko blokean, irekitzen den blokean mundu hontako esamolde garrantzitsuenetariko bat jartzea erabaki dut. Noizean behin aldatzeko ideia daukat, baina blogea egiteko momentu hontan “estamos trabajando en ello, y hemos dedicado tiempo ayer por la noche y esta mañana a trabajar en ello, exactamente.” Jose Maria Aznar – Crawford (Estados Unidos), 22 de febrero de 2002. Penagarri textu batean jarritako ahoskera ezin entzutea. Baina denok gogoratzen duzue.

Komentarioak listo!!!! Get your gravatar (uste dut ondo dagoela idatzia ingelesez) linka jarri diot. Ea jendea animatzen den.

Biharko kategoriak zuzentzeko usten ditut. Gogoa daukat post berri bat idazteko ea bihar ere hortarako denporarik daukadan.

09//03//20

Komentarioaren blokearen laukiaren ertzak borobildu ditut. IEn eztabil, etorkizunean zuzendu nahi nuke.

09//03//21

Hau da tag.php fitxategiaren itxura aldaketak egin baino lehen. Footerra ere aldatu dut. Orain goiko iruditxoak hobetu nahi nituzke. Ummm ea zer moduz geratzen de textu justifikatua.

09//04//02

Lizentziak aldatu ditut, Creative Commons.

De vez en cuando toca el momento de hacer propaganda de los servicios prestados, y estos son los diseños para esta edicion. Impreso en papel offset a 2 tintas, lleva en su interior la tarjeta de visita.

Ante la denuncia de discriminación a las mujeres por parte de La Defensoría para la Igualdad

Antes de nada quisiera dar todo mi apoyo a Aritz Zabala como creador del cartel, así como a los organizadores de la Feria de Durango que durante tantos años, como este, están desarrollando una gran labor por la cultura de Euskal Herria.

Tras analizar el lema y el cartel de la 43.edicion de la Azoka, entiendo que el titulo de el cartel seleccionado hace referencia a un personaje literario internacional creado por H.G. Wells que en este caso es masculino. Sobre la imagen del cartel de la polemica entiendo que la txapela aunque bien es cierto que en un primer momento todos lo asociamos a el hombre el creador del cartel lo ha incluido para simbolizar la cultura euskaldun.

Respecto a la opinion de La Defensoría para la Igualdad de que el cartel de esta edición crea una ““invisibilización” de las mujeres en la imagen y lema del cartel anunciador de la 43. Edición de la Feria del Disco y Libro de Durango 2008″ opino que cada año los hombres y mujeres que hemos realizado carteles para la Azoka de Durango hemos intentado crear el mejor cartel para anunciar esta Feria sin imposiciones tal como realizo el diseñador del cartel de la 40.edicion en la que una mujer nos identificaba a todos hombres, mujeres, catolicos, heterosexuales, gays, jovenes, adultos, ateos… que asistimos a la Feria.

Creo que ninguno de los diseñadores que hemos creado los carteles de la feria de durango, ni el de este año ni el de los anteriores hemos omitido nunca la increible labor que han desarrollado y desarrollan la mujeres en la cultura euskaldun, creo que es una acusación grave hecha sin ningún fundamento que pretende desprestigiar nuestra labor y nuestras personas. La labor del diseñador que se presenta a un concurso como el que crea la Gerediaga Elkartea  [ que tenemos que tener en cuenta requiere una dedicación y unos gastos que excepto el ganador ninguno recupera y que el ganador rentabiliza escasamente pues la creación de un cartel como el de la Azoka tiene en el mercado un valor mucho mayor que el premio económico que se obtiene] no es el de visualizar en el cartel todos y cada uno de los sexos, religiones, razas, sentimientos ideologiocos o orientaciones sexuales que hacen tanto y han hecho tanto por la cultura de Euskal Herria, pues es algo imposible de realizar.

Respecto a la propuesta de la defensoria para la igualdad de “modificar el lema del cartel anunciador e incluir en la imagen del cartel algún elemento que haga referencia a la presencia de las mujeres en la cultura”, entiendo que la solución propuesta es peor que el supuesto problema que ellos dicen encontrar, y me parece un atropello hacia Aritz Zabala como creador del cartel y único no culpable de toda esta polémica ficción.

Igotz Ziarreta creador del cartel de 42. edición de la Feria del disco y del libro de Durango

La Defensoría para la Igualdad analiza si el cartel anunciador de la Feria del Libro y Disco de Durango 2008 “Gizon ikusezina Azokan” discrimina a las mujeres

La Defensoría para la Igualdad ha propuesto a Gerediaga Elkartea, entidad organizadora de la feria, modificar el lema del cartel anunciador e incluir en la imagen del cartel algún elemento que haga referencia a la presencia de las mujeres en la cultura.

(Vitoria-Gasteiz, 11 de noviembre de 2008).- La investigación iniciada de oficio por la Defensoría para la Igualdad tiene su origen en una denuncia que expresa su disconformidad con la “invisibilización” de las mujeres en la imagen y lema del cartel anunciador de la 43. Edición de la Feria del Disco y Libro de Durango 2008, que se celebrará entre los días 5 y 8 de diciembre.

El cartel anunciador, al que acompaña el lema “Gizon Ikusezina Azokan”, muestra la imagen de una tradicional txapela, complemento de vestir claramente asociado a los hombres, a la que acompañan unas gafas y unos auriculares. Tanto el lema, que hace alusión únicamente a los hombres, como la imagen del cartel anunciador “invisibilizan” a las mujeres en la principal cita que la cultura vasca tiene en el calendario.

La imagen y el lema de esta nueva edición omite la presencia de las mujeres en esta importante cita de la cultura vasca, que anualmente mueve a miles y miles de “euskaltzales”, hombres y mujeres, y asocia el ámbito cultural con los hombres, sin tener en cuenta la importante labor que han desarrollado y desarrollan en la actualidad las mujeres en este ámbito.

La Defensora para la Igualdad ha acordado iniciar de oficio un procedimiento de investigación, no sin antes extender una propuesta a Gerediaga Elkartea para que incluya en el cartel algún elemento visual que haga referencia a las mujeres y neutralice la sobrepresencia de valores androcéntricos en la cultura.

Históricamente los estereotipos asignados a los hombres han sido aquellos relacionados con la cultura, la mente y la racionalidad impulsando su desarrollo en el espacio público, mientras que a las mujeres se les han atribuido estereotipos relacionados con la naturaleza, el cuerpo y los sentimientos, limitando su desarrollo al espacio doméstico. En el caso concreto del cartel de Durango, estos estereotipos quedan nuevamente en evidencia, con un resultado de que es la presencia de las mujeres la que resulta “invisible”.

La Defensoría para la Igualdad ha remarcado la importancia de reconocer y hacer visible el papel de las mujeres en el ámbito cultura, así como la gravedad de mostrar este tipo de publicidad presuntamente discriminatoria en eventos de gran importancia en la cultura vasca y repercusión como la Feria de Durango.

Euskaltzaindia

 El director de la Euskal Liburu eta Disko Azoka, Jon Irazabal, era el encargado de mostrar a las siete provincias el póster elegido para difundir la cultura vasca a los, también, siete, en este caso, vientos. Conocido el cuadro. Sabidos los colores. Despejada la incógnita. Falta por conocer el nombre de la persona que ganó el certamen.

Las pistas estaban claras. El color del cartel era blanco, negro y verde. Un joven, al lado de Irazabal, iba vestido de verde y de negro. “¡A juego del cartel!”, observó in situ uno de los componentes del jurado y fotógrafo oficial de la cita cultural.

Aritz Zabala era el hombre. El nombre. Su trabajo titulado Gizon ikusezina Azokan le sirvió para embolsarse los mil trescientos euros que alegraron la cara al personaje diseñado en su obra.

Irazabal dio a conocer que se han presentado veintidós trabajos al concurso que por segundo año organiza Gerediaga Elkartea. El cartel elegido tiene procedencia gasteiztarra y con una firma de 25 años, los de Zabala.

[...]

En Gizon ikusezina Azokan presenta una serie de elementos principales. El autor descifró ayer que hay “unas gafas para leer, auriculares para oír y la txapela como distintivo de la cultura vasca y el euskara”. Con estos elementos trata de dibujar, en este caso un hombre invisible “como guiño al personaje literario”, señaló en la rueda de prensa antes los medios desplazados a la capital de la cultura en diciembre, Durango.

El jurado ha seleccionado el cartel de Aritz Zabala, volorando “su gran impacto visual, el mensaje directo que transmite y la simplicidad plástica”. Las mismas palabras utilizadas hace un año con el recordado por todos cartel de un Olentzero desnudo, obra de Igotz Ziarreta.

[...]

El trabajo de Aritz Zabala es continuista con respecto al de Ziarreta. Coinciden en el color blanco de fondo, en la elección de los colores negro y verde, en que en ambos casos son fotografía y en que la figura representada es un hombre.

El ganador el año pasado señaló desde Barcelona que le gustó el cartel de Zabala. “Consigue el objetivo de dar a conocer los principios de la Azoka”, aseguró a este diario. “No tengo, por lo tanto, más que felicitar a Aritz”, concluyó. 

“Bost hogorleko”, “bost hogorleko, eskerrik asko”, kale grisetan gora, inoiz ez bezalako gogoz, larritasunez betea, sentimendu arraroa, azkenean. Farmaziako atea esku dardartsuekin irekitzen dut bat batean, aurpegi ximel eta era berean zoriontsua, pentsamendu bakar bat. “Xiringa bat” “Zenbat da?”, “tori, gelditu soberekin”. Ukimenak sentsazio bat sorrarazten dit, antsia geldiezina, dardarkadak, izerdi beroa, erritmo bizia.

Eszenatokira heldu naiz, laster batean; oinetan motor bat banu bezala, motorra ordea buruan kokatzen da, organismo osoan kokatzen da; antsia izugarria, beharrizan kontrolaezina. Poltsikotik ateratzen dut pixa, pix magikoa, pix gardena, pix hiltzailea. Xiringa mahai gainean pixaren ondoan, plastikua besoan odola geldituaz. Sartu aurreko sentsazioa ez, antsia, antsia bizia; pentsatu gabe sartzen dut punta besoan, sartu da azkenean, sentitzen dut, lehen bombeoa, bigarrena, aaagh… Xiringa indarrez jaurtikitzen dut hormaren kontra, ohe gaina zapalduaz, balkoira irteten naiz, bertako sofa zaharkituaren gainean erortzen dut gorputza.

Zein polita den guztia, zuhaitz berdeak, landaretza bizia. Etxe galdu hura, landaretzak ezkutatua, landaretza guzti haren bihotza, barnealde sekretua. Hiria urrun, lantegiak kilomeetroetara bere kearekin, jende multzoak dendeetan sartuak hirian, hirian, polis-is, hiria.

Kea ikusten da hiriaren zaindari bezala, hiriaren beharrezko substantzia bezala, kea, nere lehen kontzertua gogoratzen dit keak. Nere lehen larritasunak jendearen aurrean, herriko jaietan, inori huts egin nahian, onena sentitu nahian, musika egin eta sentitu nahian, nahian, nahian. Nahi hura egi bihurtu zen, gau hartan eszenatoki haren gainean, mundua jan genuen ordu batez gutxienez, musika egin eta sentiarazi genuen. “Bizitza aurre egiteko burrukatu beharrak ematen dizkizu jarraitzeko gogoak, sistema honetan dena da beltza edo…”. Bizitza Krudela ja, ja, gure lehen abestia. Gure lehen ilusioa, gure lehen indar adierazlea. Lehen kontzertu hura, ahaztezina. Elefante bat, ja, ja, ja, ja, ja, ja. Gazte denborak, arrakasta, alkohola, manifak, neskak, kontzertuak, a zer nolako denborak! Irratian hitz egin genueneko egun hura burura etortzen zait, beste talde bategatik elkarrizketatu gintuztenean, zuzenean, a zer nolako barreak, mortala!

Zigarro bat, zigarro bat behar dut, ahh.., orain. Zigarrotxo bat, neska hark eman zidan zigarrotxoa, neska hark eman zidan guztia, neska hark sentiarazi zidan guztia. Nola ahaztu. Bere begiak , bere bularraldea, bere esku lerdenak, bere ezpain gorriak. Bere ahots ahots ahula, bere ile luzea. Bere garrasi leunak nire gainean jartzen zenean, hura? egiten genuenean, bere mundu misteriotsua. Azken batean, bera. Bere begiradak nire ama gogorazten zidan, nere ama maitagarria. Txikia nintzenean zaintzen eta saritzen ninduena, laguntzen ninduena, orain nitaz ezer jakin nahi ez duen ama berbera, baina azken finean nere ama maitagarria. Eskolatik zapatak zikin ekartzen nituenean bronka botatzen zidana, etxekolanak egiten laguntzen zidana. Egun hartan nire lagunarekin jo nintzenean barre egin zuen ama berbera. Nota onak ekartzeagatik musukatzen ninduen pertsona, “bostak” nota txar bezala kontsideratzen zituen berbera. Solfeora pozik joan nendin saiatzen zena, fede haundia zuena.

Txori bat entzuten da laugarren zuhaitzaren  adarretik kantari dabilena. Pinguino bat eztulka. Eguzkia sartzear dago, nekaturik dago eguzki maitea, ni gure Europatiko “Tour”ra bukatu genuenean bezain beste. “Tour” ikusgarria, euskal talde gutxik egin izan duena, heroi gisan, mundua jan nahian, gazteak ginen. Dinosauroarekin kontuz erizaina. Ja, ja, ja. “Tour” bikaina baina nekagarria. Euskal Herrira bueltatzean egin genuen kontzertua grabatua geldituko zait betirako. Jende kopuru izugarria, muntaia itzela, diskoetxe multinazionalak belarria jarrita, telebista eta guzti. Ate nagusitik irten ginen gau hartan, toreroak gisara, baina inor erail gabe. Nire bizitzako momenturik zoriontsuena. A zer momentuak.

“Ez gehiago ez” etortzen zait burura, O.H.O.-ko 4.mailan maisuak etxekolan pila bat bidaltzen zituen garai hura. Mutil jatorra eta ikasketetan aplikatua nintzeneko garai hura. Mutil koskorra nintzen garai hartakoa. Buruan futbitoa eta ikasketak besterik ez nitueneko garaia, txoriak aparte. Bizitzari aurre egiteko burrukatu beharrak… ja, ja, ja. Aurrera  Livingstone doktorea.

Pintxo, pintxo, gure txakurra da ta.

Euliaren txistearen elefantearen izena zapaldu duzu.

Kaletik bazoaz, kontuz ibili superman.

Neskak, neskak nituen gogoko garai haietan, denak gozatu nahi nituen, denak probatu, zu heldu zinen arte, ikuspegia aldatu arazi zenidan arte, zure hitz leunekin. Zeu zera. Zeu zinen. Zeu izango zara bai. Zure beharra? Ez. Goazen lo egitera snoopy.

Eguzkia sartzen ari da, iluntasuna basoaren jabe egiten da, hiriaren argiak urruntasunean ikusten dira, beste mundu bat balira. Hiru ordu pasatu dira pix hiltzailea sartu nuenetik eta txarto sentitzen ari nahi jada. Ez da ezer izango. Elefante bat, ez joan elefante ez utzi bakarrik.

Bakardadea nagusitu da iluntasunarekin batera, ezinegon haundi batekin batera. Ezinegona, kontzertu gehienetan sentitzen nuena, hainbeste jende aurrean ikusita, heroinara bultzatu zidan ezinegon berbera, nere gurasoei lapurtzera bultzatu zidan ezinegon berdina, zeurekin orain egotea oztopatu duen ezinegona.

Hezurretako mina, buruko mina. Buruan airea sartu balitz bezala sentitzen naiz, norbaitek puzten ari duen globoa bezala. Zerbait igotzen ari zait eztarritik gora. Agur erizaina, zuk ere usten nauzu.

Zure beharra sentitzen dut, askotan ezetza eman badut ere, orain inoiz baino gehiago, txarto sentitzen naiz. Haserretu egiten ginenean bezala, zuk beti arrazoia eduki nahi zenuenean bezala, zure amak nirekin egotea debekatu zizunean bezala. Zergaitik ez zen geurea ondo irten? Ez dut jakingo, beti jarraituko dut zurekin ametsetan. Zeure beharra dut, zeure eskuak nere eskuen gainean jarri nahi ditut, berotasuna eman nahi dizut. Burua zeure buruarekin ukitu nahi dut, hemen zaudela ziurtatzeko. Ez zaude. Ez zaude nirekin. Inoiz gehiago ez zara nirekin egongo. Ez, ez, ez dut hau merezi; bai merezia dut. Livingstone zuk ez alde egin, ez!

Etsita sentitzen naiz, ilea ebaki zidaten egunean bezala. Ama, nik ez nuen nahi, zuk behartu ninduzun. Ezin nuen ezetzik eman, nola nire ama maitagarriari ezetza eman? Nola beti mimatu eta zaindu nauen amari nik benetan nahi nuena esan? Ez, ez dut horretan pentsatu nahi. Haurtzaroa, gura eta sistemaren biktima nintzeneko oroimenak. Nire pertsonalitatea ezabatu zidatenean, urrezko urteak, kontrolpean neukaten garaiak hobe ez gogoratu.

Begiak ixten zaizkit, heroina zakar hau probatu nuen lehen aldia bezala, baina orain beste gauza bat espero dut, gauza hobea, begiak ixten ari zaizkit, argia iluna bihurtu da, zerbait hoberen esperantzak. Bai, egun hartan izan zen, kontzertu hartan probatu nuen lehenengoz, ezin genuen huts egin eta… Dena hondatu zidan, kontzertu ona bai, baina nere bizitza osoa pikutara bota nuen. Adikzioa sartu zitzaidanean taldetik bota ninduten, eta beste bategatik aldatu. Etsipena.

Begiak guztiz itxi zaizkit, nere gorputza arraro sentitzen dut. Uste dut badakidala zer den, pozten naiz bere etorreraz, arinago etorri behar izan zuen arren. Taldetik bota ta gero zu zinen gelditzen zitzaidan gauza bakarra, zu zinen niretzat guztia… ez, gezurra. Hori zen, bai, orain zainetatik dabilkidan gauza hori. Gauza horrek hondatu zidan guztia. Ez, ez. Zure eskuak sumatu nahi ditut ileetan zehar, behera eta gora behar zaitut.

Txoriak joan dira lo egitera, utzi egin naute beste guztiek bezala; inork ez bezala, itxaropenez, itzultzeko itxaropenez. Barnekaldea inoiz baino lasaiago daukat, inoiz ez bezala ez dit minik ematen.

Uste dut badatorrela azkenean, badatorrela sagu txuria panpoxtasun larriarekin, badatorrela neu askatzera, hemendik ateratzera, pakea proposatzera, akatsetatik ikasi dudan galdetuz. Bai ikasi dut, ez naiz mundu hontan ezer gehiago egiteko gai, horregaitik dator. Ala ez? Sistema hontatik askatzera dator agian, heroinaren bidez aldi batez utzi nahi nuen sistema hontatik ateratzera, borrokatuz ere alde ezin izan nuen sistema hontatik askatzera; nire papera beteko nuen alegia. Borrokan saiatu nintzen gazte denboran, bai gogor saiatu ere.

Zeinen ondo nagoen, sagutxo zeinen gogoko dudan zure etorrera. Pena arinago etorri ez izana, gogoratua izateko mundu hontan ez abeslari etsi bat bezala baizik eta abeslari bat bezala. Bai borrokan saiatu nintzen, sistema hau aldatu nahi nuen, dena aldatu, dena nik amesten nuen erara aldatu. Baina azkenean zuen jokoan erori nintzen bai. Zuen, goikoen esklabuetako bat bihurtu nintzen, zuen droga adulteratua erosiz, zuen banketxeetako diru kopurua haundituz, zuen jokuan eroriaz ume tentel bat bezala. Ez nuen jakin burrukaren goren puntuan gelditzen, alde batetik bestera pasatu nintzen muga ikusi gabe, zuen lurralde ilunean sartuz, zuen pentsamendura hurbilduz. Bai, zuen pentsamenduetan dirua, dirua zegoen bitartean neurean heroina, droga zegoelarik.

Ah! Bai heldu zera sagutxo bai. Snoopy, elefante, livingstone doktorea denak hemen zaudete. Ama ez dut ilea ebaki nahi. Maitia ez alde agin. Bizitzari aurre egiteko burrukatu beharrak ematen dizkizu jarraitzeko gogoak. Agur, agur beldur guztiak eta kaixo askatasuna.

Textua: Sergio Escribano [ 1993an idatzia ]
Argazkia: Igotz Ziarreta
Jeitsi PDF bertsioa [ 2mb ]

Interesik gabeko artikulu bat irakur dezakegu GARA-ren eskutik. Bisualki artikulu interesgarria badirudi ere, barruan ez dugu ezer aurkitzen, hutsa baino ez. Notimeforlove.eu ekimenan parte hartzen duten bloger anonimoek ez dute inolako iritzirik ematen artikuluan, agian ez zaie galdetu ere.

Kalefonia Euskadi Gazteko programa saioan egin zioten elkarrizketa nbko Ibairi.

Matraka Berria egunkariaren gehigarrian aurkitu daiteke nb-ri elkarrizketan irakur daiteke.

“Diskoak zerbait deigarria badu, hori diseinua da. Kartoizko estalkia, diskoaren kaxa biluzia eta arkatz famatua. Izango du bere zentzua.
Diskoa ezin genuen herren utzi diseinuaren aldetik, eta Igotz Ziarretarengana jo genuen, lan txukun bat egiteko. Diskoaren kontzeptuaren inguruko burutapen guztiak azaldu eta zenbait ideia proposatu genizkion. Emaitza berak diskoaren mezuaz egin duen interpretazioa da, eta uste dugu helarazi nahi genuena ezin hobeto islatu duela. Diseinuak hartzaileak guztiz barneraturik dauzkan ohiko hainbat eskema apurtzen ditu, eta ekarpena bere egiteko aukera eta tresnak eskaintzen dizkio. Gainera, estetika hutsari erreparatuz gero, txukuna eta eraginkorra da. Horretan Josu Torrealdairen argazkiek ere zerikusi handia izan dute.”

Hoien legea guretzat apartheid,gartzela, ihesa, hauspena ta isiltzeahoien legea,zu ta ni heuren gisara eukitzeagordeak dituzu arma ta izpienkontrako altzeiru atzeaneta gu negar gasen mende gaudenokoker omen gaudeEz dute uzten maitatzen gaueanTortura sufritzen, zeldatan usteltzen,gutunak idazten eta bertan hileutsi zioten minari bainabakardadeak irentsigorteek justizia egin zietenmatoi txukunen gisanmaiz borrokatuak iraun gogozbaina maizago hiltzea nahiEz dute uzten maitatzen gaueanez agurrik ez negarrik gaueanez zergatik ez norarik gabesirenotsa garraixi bakarra gauean.Eraman zuten Francis Hughes gazteabaita haren lengusu Tom McElwee ereetorri ziren Patsy Ohara,Bobby Sands ta lagunen bilaBostonen, Chicagon, Saigonen;Santiagon, Varsovian,Gasteizen eta Belfasteneta beste hainbat lekutanhau zerrenda amaigabeaZatozte anaiei borrokanlagundu nahi duten guztiakgerrara ohitu zintezkebaina gerra egon badagoarrainak itsasoa behar du taherriak zu behar zaitugure gogoak iraun artianez da beldurra nagusituko.Ez dute uzten maitatzen gaueanez agurrik ez negarrik gaueanez zergatik ez norarik gabesirenotsa garraixi bakarra gauean.Sirena garraixi bakarra gauean.Hertzainak

Stickers on traffic signs, stickers on the walls, stickers! stickers! stickers everywhere! Stickers art is more than just a simply sticker, it is everything you can stick on a surface on the street, becoming immediately a little piece of art. New York City, London and Barcelona are some of the cities featured on this amazing and stunning full colour book.

Stickers en las señales de tráfico, stickers en las paredes, stickers! stickers! stickers por todas partes. El sticker art es más que una simple pegatina, es cualquier cosa que se pueda pegar sobre cualquier superficie de la calle, transformándose inmediatamente en una pequeña obra de arte. Nueva York, Londres y Barcelona son algunas de las ciudades que aparecen en este libro a todo color.

Hitz berriak ikasi ta edozer aurki daiteke liburu hauetan kar kar kar

Aspaldiko argazkia bidali didate ta gauza asko gogoratu dizkit. Ni beheko ilaran ezkerretara nagoena naiz, bai horixe bera!!! Ez egin barre algararik zuen argazkiak ikusi nahi nituzke, kar kar kar, ilea aitzek [aitak] ebaki dit beti [made in joselu] , ta kreatibitaterik ez zuen txikia nintzenean baina gazte aroan ileakin Dali bat izan da [nahiz eta amari inoiz ez gustatu]. Ei gente, zer da zuetaz?

1.300 kilometro, ta gustora. Paperworld feria ikusteko. Ta gero Frankfurtetik ibili ginen hiria ezagutu nahian, europako biriki ekonomikoa. Ikusi ta ikasi, egunero. Dankesen!!!

Durangoko azokan elkar topatu zuten, Josep Durangoko Azokako karteleko Olentzeroa ta ezezagun bat killbushen kamiseta batekin. Oraina ta iragana.

Argazkia: Maria Buded